Soms vragen mensen wel eens of ik meer doe dan alleen werken. Immers, Kievit is een druk bedrijf en aan Kievit zijn inmiddels ook nog twee mooie tuinbouwbedrijven gekoppeld. Meer en meer voelt Kievit als een samenwerking. Steeds meer processen worden zelfstandig. Er is een team met fijne collega’s bij Kievit en we zitten niet stil. We denken na over ontwikkeling van het bedrijf en er is progressie in de samenwerking. Even tussen ons gezegd en gezwegen, er werken echt veel fantastische mensen bij Kievit. Ik kan echt vaak genieten van hun betrokkenheid en inzet en door hen kan ik me ook richten op andere zaken!
En dat is heel prettig, want ik hou van werken, maar er is veel meer in het leven! Familie bijvoorbeeld, mijn gezin, nog één dochter thuis en twee uitgevlogen. Er zijn zelfs twee prachtige kleinkinderen. Dan zijn er ook nog rijke vriendschappen, waar we graag tijd in steken. En dan was er ook nog Bea, een hartsvriendin en daar hebben we helaas afscheid van moeten nemen in de afgelopen week.
Ze was een sprankelende vrouw en is helaas niet oud geworden. Ze hield echt van het leven en bracht de dingen tot bruisen waar ze kwam. Nu haar leven voorbij is, stromen meer dan 1000 reacties binnen op haar Linkedin. Nog veel belangrijker: tot het laatste toe was ze omringd met vele laagjes van liefde.
En waarom ik dit schrijf? Druk of niet, ik schreef het afgelopen jaar elke dag met haar, als een soort persoonlijke nieuwsbrief. Ze was ziek en dan kan je hoofd zich vullen met sombere gedachten, dus daarom stuurde ik haar elke dag mail. Met daarin ideeën over gezondheid of over het mogelijke sterven, maar nog meer over het leven! Over de tuin bijvoorbeeld. ‘Ja stuur me meer over de tuin!’, schreef ze toen het echt even heel slecht met haar ging. ‘Schrijf meer over de jonge mensen waarmee je samenwerkt! Of over je dochters die fantastisch uit de hoek komen, elke dag opnieuw. ‘En ik kom zeker bij je werken als ik weer beter ben! Oh ja en dit zijn mijn secondaire arbeidsvoorwaarden!’ En dan kreeg ik weer een lijst waar je u tegen zegt. Humor tot het laatst, maar veel verdriet, ze heeft het niet gered.
Waarom schrijf ik dit aan jou? Omdat Bea in staat was om tijdens leven echt te genieten van de gewone dingen en toen ze doorkreeg dat ze niet zo veel dagen meer zou leven, omarmde ze het motto ‘Het gaat er niet om hoeveel dagen je leeft, maar hoeveel leven je in je dagen stopt’.
Kievit is ooit geboren, omdat mijn vader niet oud werd. Na dit verlies kreeg ik op mijn 17de denk ik vroegtijdig een soort betekeniscrisis met vergaande, positieve keuzes als gevolg. Biologische tuinder, dat wilde ik worden. Elke dag werken aan echt voedsel, echte vitaliteit door samen te werken met de natuur. Het duurde nog even voordat Kievit opgericht kon worden, maar hierdoor ontvang je dus vandaag je pakket!
Past dit in de nieuwsbrief van een biologisch groentepakket? Ik denk van wel. In de biologische tuinbouw omarmen wij het leven, elke dag. De waarde hiervan wordt pas echt zichtbaar als je de eindigheid ervan beleeft. Bea snoof met het bewustzijn van haar eindigheid dit meer op dan ooit. Ze werd met natuurlijke ondersteuning nog een stuk gezonder en vitaler waardoor ze extra tijd kreeg en in die tijd veel meer leven voelde. En ze kon met de wijsheid van de dagen die ze zo intens beleefde ook uiteindelijk met indrukwekkende berusting afscheid nemen van wat ze zo liefhad.
Dus beste lezer, pluk de dag. Omarm het leven. Kijk naar de radijs die je pakweg drie dagen geleden gezaaid hebt. Sta op nèt voor zonsopkomst en vergaap je aan het licht. Zie het blauwe licht als de zon bijna ondergaat. Pak een vel papier en maak een tekening, hou je geliefde vast en geniet van elkaar. Of, als je geen geliefde hebt, nodig de buurvrouw of -man uit om samen te eten van je Kievitpakket: snuif dagelijks het leven op, zelfs als het tegen zit en ga naar dat feest ook al ben je moe, eet met aandacht en liefde. Wat fijn dat je Bea nu een beetje kent, ze leeft voort in de harten van haar geliefden en die geven allemaal weer een beetje Bea door aan hun naasten. Als dat geen doorleven is dan weet ik het ook niet meer! Het leven is mooi.
