Er zijn momenten in het seizoen dat we blij mogen zijn met de mogelijkheden om groenten en fruit uit Zuid Europa te importeren. In vroegere tijden waren dit lastige momenten in het lenteseizoen. Dan zat je als zelfbewuste middeleeuwer, ongetwijfeld lid van een voorloper van de consumentenbond, te wachten op uitbreiding van het aanbod als de lente langzaam op gang kwam. ‘Weer gerimpelde koolraep? Het komt mij inmiddelsch den strot uit, vrouw!’ ‘Ja het is makkelijk klaegen, gemael, maer het is nochtans, naest de kat en de rat, het enige waerover ik kon beschikken vandaeg!’ Dan was het maar weer zoeken naar paardenbloemblaadjes of andere spontane lekkernijen uit het veld.
Tja, de tijden zijn veranderd. De koolraap is niet meer gerimpeld vanwege moderne koeltechnieken, de rat en de kat zijn van het menu, net als de spreeuwen en de vinken. En wat vooral in ons menu enorm gewijzigd is: de enorme keuze. Vers voedsel wordt van zo ongeveer de hele planeet aangevoerd. Vrachtverkeer, vrachtschepen, tot en met het vliegtuig aan toe. Alles behalve goed voor de planeet zelf natuurlijk. Vandaar dat wij zo’n fan zijn van lokaal geproduceerd voedsel en de bereiding hiervan.
Wij van de firma Kievit hebben sowieso een aanvoer limité. Het vliegtuig gebruiken wij niet voor aanvoer van groente en fruit. Producten uit eigen land zijn altijd de basis en met name in de winter hebben we aanvulling van biologisch product uit Zuid Europa. De lijntjes met Zuid Europa houden we ook zo kort mogelijk. Deze winter zijn niet de koolrapen, maar deze de lijntjes wat verschrompeld. De oorzaak is het slechte weer! Een oud-collega ging als toerist overwinteren in Portugal, maar durfde de camper niet meer te verplaatsen, vanwege stukken weg die weggeslagen werden door noodweer. Stukken asfalt spoelen doorgaans nog net iets minder snel weg dan groenten op een akker. Dus het aanbod uit Zuid Europa is zelden zo slecht geweest. Voor ons is het daarom elke week puzzelen om het pakket rond te krijgen. We kiezen wat vaker een Hollandse wintergroente. Elk nadeel heb ze voordeel, daar zijn er juist erg veel van, vanwege een fantastische zomer van ’25.
Gelukkig gaan we ons de komende weken langzaam naar het groeiseizoen van ’26 bewegen. Elke week weer wat nieuwe blaadjes om te oogsten en elke week weer wat nieuws te beleven van Nederlandse bodem. Geke doet wekelijks haar best met mooie recepten. Klanten die een winters product hiermee toch een kans geven, zijn vaak verrast. Misschien is dit het moment om niet te mopperen, omdat de bloemkool ontbreekt of de broccoli duur is, maar juist ook die stoere bietjes te eren. Of die witte kool. Hij komt van dichtbij, heeft geduldig op je gewacht en is trouw bereid om je nu van gezond voedsel te voorzien. En dit voedsel voorziet je verbazingwekkend vaak precies van wat je nodig hebt.
Raapsteel
De raapsteeltjes komen deze week van tuinderij Natuurluck. Ingrid en René zijn al vele decennia tuinder op een oud stuk cultuurgrond in Zevenhuizen, bij Rotterdam. Ze hebben donkere grond, venige klei. Die warmt snel op in het voorjaar, waardoor ze altijd goed zijn in primeurs. De raapstelen van Natuurluck zijn altijd een klasse apart. Altijd erg netjes gebost en verzorgd. Met een licht zilte smaak. Gewoon raapsteel-Terroir, beste mensen! Nu moet je gaan uitkijken, dit zijn woorden dit het pad naar bijbetalen plaveien. Toch is dat ‘helaas’ zelden het geval in de groenteteelt. De wijn gaat 15 keer over de kop, maar de eerste teler die de lekkerste raapstelen weet om te zetten in al dan niet kleine meerprijs, moet nog geboren worden. Daar ga ik binnenkort een keer een vinoloog voor aan de tand voelen. Al hoewel gorgelen met een hap raapstelen (laat ze rollen over je tong!) nog best lastig is.
