Als we kunnen spreken van nieuwe weertrends in de afgelopen decennia, dan is voor tuinders de meest opvallende dat een neerslagtype lang aanhoudt. Regen of juist droogte. Vroeger, toen alles (uiteraard) goed was, kon je rekenen op iets meer afwisseling. Het meest ideale in het voorjaar was natuurlijk overdag zonneschijn en dan in de nacht een verfrissend buitje. Je zou er nu van staan te kijken als een bijzonder fenomeen. Dat de regen met overvloed of juist heel weinig valt, heeft grote impact. Op de beschikbaarheid van aardappelen bijvoorbeeld. Er waren een paar natte jaren en vooral na 2024 werd echt gevreesd voor de toekomst van de aardappelteelt. Kan onze stoere knol deze natte zomers wel overleven op de lange termijn? En dan 2025 slaat het helemaal de andere kant op, de grootste oogst ooit en nu worstelen we ons door de weelde van overschotten heen.
Bij Kievit hebben we ‘watermanagement’ hoog op de agenda staan, als zo ongeveer het grootste risico. We hebben een strategie gekozen die ons uitermate weerbaar maakt tegen zowel droog als nat. Het is voor ons wel lastig als het alleen maar regent, maar we hoeven niet meteen te vrezen. Zo is het ook met droogte, zoals nu. We hebben echt meer werk met beregening, want dan moeten we werken voor het water dat eigenlijk (hoe moeilijk kan het zijn) na een mooie zomerdag uit de hemel dient te vallen, maar het lukt ons wel. Het is wel opletten geblazen. Wanneer ga je beregenen? Er zijn mooie strategieën. Weerbaarheid is er eentje: ‘Laat die plant eerst maar werken.’ Net als je kinderen, die moeten in hun ontwikkeling ook af en toe zelf het één en ander oplossen. Dus een plant moet zelf op zoek naar vocht met meer wortelactiviteit. Dieper wortelen, logisch toch? Maar inmiddels neig ik een beetje naar een andere theorie. Ik neem je hiervoor graag mee naar de 17e eeuw. Elke tijd heeft zijn eigen schoonheidsidealen. Wij denken vaak dat onze norm heel gewoon is, maar Rubens bijvoorbeeld, schilderde hele andere modellen dan die bij ons heden ten dage het reclamebeeld bepalen. Volumineuze dames met een hele bleke huid, dat was het helemaal in die tijd.
Wat heeft de mode van de 17e eeuw in hemelsnaam met de beregeningsstrategie te maken van Kievit Tuinbouw? Wel nu. Ik sta op het veld en moet beslissen. Laat ik mijn venkels het eerst zelf oplossen, zodat ze grote wortels maken en sterk en taai deze crisis overwinnen? Of ga ik ze in de watten leggen, maak ik ze lui en zorg ik ervoor dat ze volgens het ideaalbeeld van de 17e eeuw dikke, witte exemplaren worden? Je mag er wat van vinden, maar ik neig naar het laatste.
Noordenwind, maar geen snert!
Veel groenten zijn schaars en duur op dit moment en dat heeft heel erg veel te maken met het aanhoudend slechte weer in Spanje, een belangrijke beeldbepaler van ons groenteschap in deze tijd van het jaar. Broccoli, spitskool, bloemkool, zelden zo duur als nu. Ook in Spanje zijn nog wel stappen te maken in een weerbaardere tuinbouw. Veel regen in één keer heeft op een vlak stuk land vaak wel even een ander effect dan een stortbui in de heuvels. En hitte in Spanje is ook van een ander kaliber dan wij kennen. Omdat het grillige weer aldaar de aanvoer enorm beperkt, zijn we dus momenteel iets creatiever met Hollandse groenten. Zo grijpen we nu naar knolselderij! Nee geen snert deze keer, ook al houdt de noordenwind op dit moment nog steeds aan. Nee, een creatieve vondst die ook conservatieve eters mogelijk een beetje kan bekoren, shoarma van knolselderijreepjes! Hulde weer voor de recepten van Geke. Bij een moeilijke aanvoer trekt Geke ons er weer doorheen!
Paksoi
Of anders paksoi wel: de krachtpatser van de lage temperaturen, die ons in bange dagen van vers groen en vitamines voorziet! We snijden ze van buiten! Je zal zien dat deze net even wat mooier en steviger is dan uit de kas. Het was genieten bij de oogst, zelfs met de grote aantallen van deze week.
