Klanten lazen het al in de rondmail, onze blije spam van zaterdagmorgen. Die was deze keer extra blij met weer zo’n klein geluksmoment van het veld. De magie van rode aardappels die tevoorschijn komen uit de bruine grond is bijna de magie van een geboorte. ‘Gefeliciteerd, het is een aardappel!’ Je trekt aan de geelbruine stengels van de aardappels, de grond onder de plant, die mooi rul is door de goede zorgen, barst open en jawel, daar is ons voedsel! Wij staan er met onze neuzen bovenop, want deze kleine batch wordt met de hand gerooid. Iets wat we met het oogstteam aan het einde van de dag doen en iedereen gaat blij naar huis. Klein geluk dus en grote blijdschap met een aardappel van pakweg 10 cent, wie doet ons dat na? Dat er ook nog een rood aardappelhartje de grond uit kwam zetten, is dan natuurlijk helemaal een dubbele hashtack waardig!
Die magie zit hem niet alleen in knollen die uit de grond komen. Ook een plantje dat begint te groeien nadat we hem in de grond hebben gezet. Een zaadje dat ontkiemt, een kool die een kooltje vormt, een bloemkool die een roos gaat vormen, een knal oranje wortel die de grond uit komt, allemaal onversneden magie. Dat hebben wij gratis op het veld, elke dag opnieuw. Ook op de verwerking, waar we de porties wegen en sorteren, staan we elke dag met die blije groentes te werken om vervolgens met een grote bus naar blije klanten te kunnen rijden. Kortom, louter blijdschap! Echter, ondanks alle blijdschap, willen we ook dit jaar er toch een pauze inlassen, onze vakantie komt eraan!
Zomerreces van Kievit: week 31, 32 en 33
Jawel, het is bijna zover, ook Kievit gaat op vakantie! We zouden ergens ook wel willen dat het niet zo was, dat we altijd trouw zouden doorwerken, maar zo werkt het niet. Je moet zo nu en dan onderbreken, eruit, andere horizonten met je gezin. Volgende week laatste ronde voor de vakantie.
Het lastige maar ook het mooie van Kievit is dat we allemaal een rol van betekenis hebben. Het is geen McDonalds, met een omgekeerd frietbakje op je hoofd een instructiefilm van een uur en gaan. We zijn meer als een horloge, als tandwieltjes die samenwerken met lastig inwisselbare collega’s. Als je komt kijken op de verwerking, dan zie je allemaal processen door elkaar heen lopen met allemaal mensen die precies weten wat ze doen. En natuurlijk kunnen we allemaal meer dan het eigen tandwieltje, maar als de ene helft van het team op vakantie zou gaan, dan heeft de andere helft echt een oncomfortabele zomer. Zeker na een druk versseizoen dat het voorjaar altijd is.
We zien dat bij andere bedrijven wel gebeuren, die dan door gaan. Routes moeten worden overgenomen en er ontstaan, vanuit een economie die nooit wordt stopgezet, echt ongezonde diensten. Immers een versproduct kan je niet uitstellen. Die ongezonde diensten, dat gepuzzel, de aansturende collega’s die overuren draaien, dat willen we niet. Dus als de helft van de klanten ons verlaat, is het ook voor ons het uitgelezen moment om die vakantieweken te verzilveren.
Op de tuin hebben we nog wel een goede contiuniteit, de velden zijn bijna leeg en worden opgeruimd. Gewasresten met wat onkruidpluimen klein gemaaid en de cyclus begint opnieuw voor de tweede seizoenshelft. Dat de oogsten grotendeels stoppen, heeft ook zijn voordelen op de tuin. Ook daar kan het team van de veldverzorging even op adem komen en de boel weer netjes aanplanten. En dan zijn we er vanaf week 34 weer met nieuwe energie en inspiratie.
Die inspiratie houdt ons al 30 jaar blij en enthousiast. Vooral ook na het bezoek aan landen als Frankrijk en Italië, waarbij wij polderbewoners tot culinaire kneusjes verbleken. Niet voor lang meer, want wij gaan spioneren en inspiratie opsnuiven. Volgende week, week 30 zie je ons nog, daarna drie weken niet en daarna zijn we met dubbele zin en inspiratie weer terug!
