Peterselie
Mogelijk heb ik deze anekdote al een keer eerder gebruikt in de nieuwsbrief, maar dit is te belangrijk om niet nog een keer te noemen. Ooit hadden we een cavia met de naam Brinta. Op een dag was Brinta depressief en wilde niet eten. Dat is erg verontrustend bij cavia’s. Mensen kunnen prima een dagje niet eten, sterker nog, dat is vaak een uitstekend idee, maar voor een cavia is dat niet verstandig. Of hij bleek zag? Geen idee, dan moet je zijn wangetjes scheren, hetgeen veel gepiel is en stress geeft en een aantasting van zijn gevoel van trots, waardigheid en cavia-identiteit. Brinta at normaliter natuurlijk alle groenten, voorbeeldig! Peterselie echter, dat was zijn favoriet. Had hij kunnen klimmen met zijn korte pootjes, dan klom hij ervoor in je broekspijp. Enfin, Brinta niet lekker, zorgen alom, ik dus maar snel peterselie gehaald. En jawel, hij knaagde voorzichtig het eerste takje en de tweede ging al met meer overgave! Vermoedelijk, maar dat weet je dus niet zeker, kwam er weer kleur op zijn cavia-wangetjes. Moraal van het verhaal, je zou dus kunnen zeggen dat soms bepaald voedsel juist extra goed voor je is. Uiteraard zitten daar weer heel veel groenten bij. Het vermogen om precies aan te voelen wat goed voor je is, wat diverse keren aangetoond is bij dieren, zijn wij mogelijk door ons industriële voedsel en ons overprikkelde westerse brein wat kwijt geraakt. Ik kan wel zeggen dat als ik wat muffig ben in mijn hoofd, dat ik het erg goed doe op een appel, een worteltje of, daar hem je hem, een paar takjes peterselie!
Coeur de boeuf-tomaat
Heb je net besloten veganist te worden, vind je een runderhart in je pakket! Ik hoop dat je eigen hartje er sneller van begint te kloppen, want dit is de meest eigenwijze en mogelijk ook één van de meer oorspronkelijke tomatenrassen uit het mooie Frankrijk. Frankrijk, waar de liefde voor goed voedsel, traditie en smaak springlevend is, waar wij in vergelijking vervallen tot een soort barbaren, voorbij de noordgrenzen van het voormalige Romeinse rijk. Wij zitten met Kievit aan de Katwijkse Rijn trouwens nog net aan de goede kant, dit terzijde. De Coeur de Boeuf, is altijd voor ons één van de verplichte aanschaffen als wij in Frankrijk een markt bezoeken. Ze zijn eigenlijk onmogelijk, ze tarten elke veilingnorm: dan zijn ze weer 250 gram, dan weer 700. De kleuren schieten alle kanten op, diepe scheuren bij de plukwond. Kortom, ze nodigen je uit om je consumentenbril af te zetten en er eentje van het Franse platteland op te zetten, voor begrip voor de kuren van de natuur en die van de Coeur de Boeuf in het bijzonder. De smaak van deze traditionele oertomaat? Proef zelf maar, hij zit in je pakket deze week! Collega Gert van Brakel teelde hem voor ons. Wijzelf hebben hem ook wel eens op kleine schaal geteeld. Als je hem heel graag wil kunnen bestellen, dan zullen we hem mogelijk volgend jaar op een hoekje zetten. Zoals je mogelijk wel weet is deze vrucht niet goedkoop. Het temmen van plant en vrucht is een tijdrovend klusje.
Kleurenbietjes
Er is terecht veel te doen om voedselverspilling tegen te gaan. En als je dat ook belangrijk vindt, dan heb ik erg leuk nieuws voor je, wij zijn echt super efficiënt met jou aan het samenwerken! Wij kunnen de oogst strak met jou afstemmen. Dus er gaat bijna geen voedsel verloren! Sterker nog, we hebben deze week bosbietjes! En daarmee gaan wij extra bonus/karmapunten winnen, want dat is zoiets als in plaats van energie gebruiken, energie opwekken!
Dit vraagt mogelijk enige toelichting. Het blad van de bietjes gaat normaal de agrarische kliko in, afval. Op zich kunnen we het blad ook op het land achterlaten, dan is het voer voor de wormen. Deze week is het blad over het algemeen echter zo mooi, dat we het opnemen in het recept. Ons advies, gebruik het echt en ga voor de negatieve waste!
